تست استرس فدرال رزرو نشان داد بانکهای بزرگ آمریکا همچنان توانایی عبور از یک سناریوی رکودی شدید را دارند. بر اساس نتایج منتشرشده، همه ۳۲ بانک بررسیشده توانستند بالاتر از حداقل الزامات سرمایهای باقی بمانند؛ موضوعی که میتواند مسیر را برای افزایش بازخرید سهام و رشد سود تقسیمی بانکها باز کند.
اهمیت این نتیجه فقط برای سهام بانکها نیست. تست استرس فدرال رزرو یکی از مهمترین ابزارهای نظارتی برای سنجش سلامت سیستم بانکی آمریکا است و نشان میدهد بانکها در صورت وقوع رکود، افزایش بیکاری، افت بازارها و رشد زیان اعتباری، تا چه اندازه توان جذب شوک را دارند.
تست استرس فدرال رزرو چیست؟
تست استرس فدرال رزرو یک ارزیابی سالانه از وضعیت سرمایهای بانکهای بزرگ آمریکا است. در این آزمون، فدرال رزرو یک سناریوی فرضی رکودی طراحی میکند و بررسی میکند که اگر اقتصاد آمریکا وارد شرایط سخت شود، بانکها چقدر زیان میبینند و آیا سرمایه کافی برای ادامه فعالیت دارند یا نه.
هدف اصلی این تست، اطمینان از پایداری سیستم بانکی است. بانکها باید نشان دهند حتی در شرایط رکود شدید، افت قیمت داراییها، افزایش زیان وامها و فشار بازار، همچنان سرمایه کافی برای وامدهی و فعالیت عادی دارند.
به زبان ساده، تست استرس فدرال رزرو میپرسد: اگر اقتصاد بدترین شرایط را تجربه کند، آیا بانکها هنوز سرپا میمانند؟
نتیجه تست استرس امسال چه بود؟
در تست استرس امسال، همه ۳۲ بانک بررسیشده توانستند بالاتر از حداقل نسبت سرمایه Common Equity Tier 1 یا CET1 باقی بمانند. حداقل الزام CET1 برای بانکها ۴.۵ درصد است.
در سناریوی فرضی رکود، سرمایه بانکها در مجموع فقط ۱.۶ واحد درصد کاهش پیدا کرد؛ آن هم در شرایطی که بانکها بیش از ۷۰۸ میلیارد دلار زیان وام را جذب کردند.
این نتیجه نشان میدهد که سرمایه بانکهای بزرگ آمریکا نسبت به سناریوی رکودی طراحیشده، مقاوم بوده و سیستم بانکی توانایی جذب زیانهای سنگین را دارد.
چرا قبولی بانکها در تست استرس مهم است؟
قبولی بانکها در تست استرس فدرال رزرو معمولاً برای بازار سهام بانکی خبر مثبتی محسوب میشود. دلیل آن این است که بانکهایی که سرمایه کافی دارند، آزادی بیشتری برای بازگرداندن سرمایه به سهامداران پیدا میکنند.
این بازگشت سرمایه معمولاً از دو مسیر انجام میشود: بازخرید سهام و افزایش سود تقسیمی.
وقتی بانکها بتوانند سهام خود را بازخرید کنند، تعداد سهام در گردش کاهش مییابد و این موضوع میتواند از سود هر سهم حمایت کند. همچنین افزایش سود تقسیمی برای سرمایهگذارانی که به درآمد نقدی اهمیت میدهند، جذاب است.
بازخرید سهام بانکها یعنی چه؟
بازخرید سهام یعنی شرکت بخشی از سهام خود را از بازار خریداری میکند. در مورد بانکها، این کار فقط زمانی امکانپذیر است که نهادهای نظارتی مطمئن باشند بانک بعد از بازخرید هم سرمایه کافی دارد.
پس از قبولی در تست استرس فدرال رزرو، بانکهای بزرگ معمولاً برنامههای جدید بازخرید سهام یا افزایش سود تقسیمی را اعلام میکنند.
برای سهامداران، این موضوع میتواند نشانهای از اعتماد مدیریت بانک به وضعیت سرمایهای و سودآوری آینده باشد.
سود تقسیمی بانکها چرا اهمیت دارد؟
بانکهای بزرگ آمریکا برای بسیاری از سرمایهگذاران نهادی و درآمدمحور، داراییهای مهمی هستند. سود تقسیمی منظم یکی از دلایل اصلی نگهداری سهام بانکی در پرتفویهای بلندمدت است.
وقتی نتایج تست استرس فدرال رزرو مثبت باشد، بانکها میتوانند با اطمینان بیشتری سود نقدی خود را افزایش دهند. البته تصمیم نهایی به وضعیت هر بانک، سطح سرمایه، سودآوری، ریسک اعتباری و سیاست مدیریت بستگی دارد.
بنابراین عبور موفق از تست استرس بهتنهایی تضمین افزایش سود تقسیمی نیست، اما احتمال آن را بیشتر میکند.
CET1 چیست و چرا مهم است؟
CET1 یا Common Equity Tier 1 یکی از مهمترین شاخصهای سرمایه بانکی است. این نسبت نشان میدهد بانک چه مقدار سرمایه باکیفیت در برابر داراییهای ریسکی خود دارد.
سرمایه CET1 معمولاً شامل سهام عادی و سود انباشته است و بهعنوان قویترین لایه سرمایه بانکی شناخته میشود. هرچه نسبت CET1 بالاتر باشد، بانک در برابر زیانهای احتمالی مقاومتر است.
در تست استرس فدرال رزرو، یکی از مهمترین معیارها این است که آیا بانکها حتی پس از زیانهای سنگین فرضی، بالاتر از حداقل CET1 باقی میمانند یا نه.
کدام بانکها الزامات سرمایهای سنگینتری دارند؟
بر اساس نتایج اعلامشده، برخی مؤسسات مالی همچنان با الزامات سرمایهای بالاتری روبهرو هستند. DB USA با ۱۱.۵ درصد، DWS USA با ۵.۳ درصد، UBS Americas Holding با ۵.۲ درصد و HSBC North America Holdings با ۵.۱ درصد در میان مؤسساتی قرار دارند که بالاترین الزامات Stress Capital Buffer را دارند.
در بخش الزامات CET1 نیز بانکهایی مثل DB USA، Morgan Stanley، Citigroup، JPMorgan Chase، Goldman Sachs و Bank of America در میان مؤسساتی هستند که بیشترین سطح سرمایه مورد نیاز را دارند.
این اعداد نشان میدهد همه بانکها از نظر ریسک، ساختار ترازنامه و الزامات نظارتی در یک سطح نیستند. بانکهایی که فعالیتهای پیچیدهتر، اندازه بزرگتر یا ریسک بالاتری دارند، معمولاً باید سرمایه بیشتری نگه دارند.
Stress Capital Buffer چیست؟
Stress Capital Buffer یا SCB یک الزام سرمایهای اضافی است که بر اساس نتایج تست استرس تعیین میشود. این بافر نشان میدهد بانک برای عبور از سناریوی رکودی، علاوه بر حداقل سرمایه قانونی، چه مقدار سرمایه اضافی باید نگه دارد.
هرچه ریسک بانک در سناریوی استرس بالاتر باشد، بافر سرمایهای آن هم بیشتر میشود. این بافر روی توان بانک برای بازخرید سهام و پرداخت سود تقسیمی اثر مستقیم دارد.
فدرال رزرو در حال بررسی تغییراتی برای کاهش نوسان سالانه الزامات SCB است، اما طبق متن خبر، الزامات فعلی تا سال ۲۰۲۷ حفظ میشود.
چرا فدرال رزرو الزامات فعلی را حفظ کرد؟
حفظ الزامات فعلی نشان میدهد فدرال رزرو هنوز با احتیاط به سلامت سیستم بانکی نگاه میکند. اگرچه نتایج تست استرس مثبت بوده، اما نهاد ناظر نمیخواهد در شرایطی که ریسکهای اقتصادی، نرخ بهره بالا و زیان اعتباری بالقوه وجود دارد، بیش از حد سریع محدودیتها را کاهش دهد.
سیستم بانکی آمریکا پس از بحران مالی ۲۰۰۸ تحت نظارت سرمایهای سختگیرانهتری قرار گرفت. هدف این چارچوب این است که بانکها حتی در رکودهای شدید، نیاز فوری به نجات دولتی نداشته باشند.
بنابراین پیام فدرال رزرو دوگانه است: بانکها قوی هستند، اما الزامات سرمایهای همچنان باید حفظ شود.
اثر نتیجه تست استرس بر سهام بانکها
نتیجه مثبت تست استرس فدرال رزرو معمولاً میتواند از سهام بانکهای بزرگ حمایت کند. سرمایهگذاران بعد از انتشار نتایج، به دنبال اعلامیههای مربوط به بازخرید سهام و افزایش سود تقسیمی هستند.
بانکهایی مثل JPMorgan، Bank of America، Citigroup، Morgan Stanley و Goldman Sachs معمولاً بعد از تست استرس بیشتر زیر نظر قرار میگیرند، چون برنامه بازگشت سرمایه آنها برای بازار اهمیت زیادی دارد.
با این حال، واکنش سهام بانکها فقط به نتیجه تست استرس وابسته نیست. مسیر نرخ بهره، کیفیت وامها، حاشیه سود خالص بهره، هزینه سپردهها، زیان اعتباری و وضعیت اقتصاد آمریکا هم در ارزشگذاری بانکها نقش مهمی دارند.
تست استرس چه پیامی درباره اقتصاد آمریکا دارد؟
تست استرس فدرال رزرو مستقیماً پیشبینی اقتصاد نیست؛ بلکه یک سناریوی فرضی برای ارزیابی مقاومت بانکهاست. اما نتیجه آن میتواند به بازار نشان دهد سیستم بانکی تا چه اندازه برای رکود احتمالی آماده است.
وقتی بانکها در سناریوی رکودی شدید همچنان بالاتر از حداقل سرمایه باقی میمانند، نگرانی درباره بحران بانکی کاهش مییابد. این موضوع برای بازار سهام، اوراق و اعتبار بانکی اهمیت دارد.
بانکهای قویتر میتوانند در دوره فشار اقتصادی هم وامدهی را ادامه دهند و از تبدیل رکود به بحران مالی عمیقتر جلوگیری کنند.
چرا Michelle Bowman نتیجه را مهم دانست؟
Michelle Bowman، معاون نظارت فدرال رزرو، اعلام کرد که نتایج امروز قدرت سیستم بانکی را نشان میدهد. این جمله از نظر پیام سیاستگذاری مهم است، چون فدرال رزرو میخواهد نشان دهد بانکهای بزرگ آمریکا در برابر شوکهای شدید، سرمایه کافی دارند.
با این حال، تأکید بر قدرت سیستم بانکی به معنی حذف همه ریسکها نیست. نرخهای بهره بالا، فشار بر املاک تجاری، افزایش نکول وامها و کاهش رشد اقتصادی همچنان میتوانند برای بانکها چالش ایجاد کنند.
تست استرس میگوید بانکها در سناریوی فرضی زنده میمانند، اما نمیگوید هیچ ریسکی وجود ندارد.
جمعبندی
تست استرس فدرال رزرو نشان داد همه ۳۲ بانک بزرگ بررسیشده توانستهاند بالاتر از حداقل الزامات سرمایهای باقی بمانند. سرمایه بانکها در سناریوی رکودی فقط ۱.۶ واحد درصد کاهش یافت، در حالی که بیش از ۷۰۸ میلیارد دلار زیان وام را جذب کردند.
این نتیجه احتمال افزایش بازخرید سهام و سود تقسیمی بانکها را تقویت میکند و میتواند برای سهام بانکی خبر مثبتی باشد. با این حال، الزامات سرمایهای فعلی تا سال ۲۰۲۷ حفظ میشود و فدرال رزرو همچنان با احتیاط به ریسکهای سیستم بانکی نگاه میکند.
برای سرمایهگذاران، پیام اصلی این است: بانکهای بزرگ آمریکا از نظر سرمایهای در وضعیت مقاومی قرار دارند، اما مسیر سودآوری آنها همچنان به نرخ بهره، کیفیت وامها، زیان اعتباری و شرایط اقتصاد کلان وابسته است.
در صورت علاقه مند هستید بیشتر در مورد فدرال رزرو بدانید به صفحه ی تاریخ فدرال رزرو مراجعه کنید.
