تاریخچه و اهمیت قانون فدرال رزرو
با رویارویی ایالات متحده با یک بحران مالی بزرگ در سال 1907، این کشور در حالی تنها قدرت عمده مالی جهان بود که فاقد بانک مرکزی بود. به همین دلیل، ملت مجبور شد به والاستریت متوسل شود. جی. پی. مورگان، غول بزرگ مالی، که پیشتر در سال 1895 دولت را از یک بحران نجات داده بود، این بار با سازماندهی سرمایههای بخش خصوصی و ایجاد خطوط اعتباری، ثبات را به نظام بانکی بازگرداند.
اما سیاستمداران و مردم دریافتند که نمیتوان همواره برای مقابله با بحرانهای اقتصادی به افراد ثروتمند تکیه کرد. از همین رو کنگره در تاریخ 30 مه 1908 «قانون آلدرریچ-وریلند» را تصویب کرد. این قانون امکان انتشار ارز اضطراری را فراهم کرد و کمیسیون پولی ملی با 18 عضو را به ریاست سناتور نلسون آلدرریچ تشکیل داد تا تغییرات لازم در نظام پولی و قوانین مرتبط با بانک و ارز را بررسی کند.
بحران مالی 1907 و نیاز به قانون فدرال رزرو
در طول سه سال بعد، کمیسیون به پایتختهای مالی اروپا سفر کرد و جلسات متعددی در آمریکا برگزار نمود. در ژانویه 1911، آلدرریچ طرحی را ارائه داد که پس از یک سال اصلاح، در سال 1912 به کنگره رفت و خواستار ایجاد «انجمن ذخیره ملی» شد.
این طرح سابقهای پنهانی هم داشت. در نوامبر 1910، جلسهای محرمانه در جزیره جکیل (ایالت جورجیا) میان پل واربورگ، مقام وزارت خزانهداری آبرام اندرو و چند بانکدار دیگر برگزار شد. آنان برای جلوگیری از حساسیت افکار عمومی، جلسه را بهطور کاملاً سری برگزار کردند، تنها با نام کوچک یکدیگر را صدا میزدند و به دیگران گفته بودند برای شکار اردک آمدهاند!
طرحهای آلدرریچ و گلس پیش از تصویب قانون فدرال رزرو
طرح آلدرریچ بهشدت مورد انتقاد قرار گرفت زیرا کنترل دولت در آن بسیار اندک و قدرت بانکداران بزرگ بسیار زیاد بود. برای مثال، از میان 46 عضو هیئتمدیره پیشنهادی، تنها 6 نفر توسط دولت منصوب میشدند و برخلاف بانکهای اول و دوم آمریکا، دولت هیچ سهمی در انجمن ذخیره ملی نداشت.
پس از انتخابات 1912 و پیروزی دموکراتها، هرگونه امید به اجرای طرح آلدرریچ از بین رفت. مخالفت با این طرح بخشی از برنامه دموکراتها بود و وودرو ویلسون به ریاست جمهوری رسید. کمیته بانکی مجلس نمایندگان، زیرکمیتهای به ریاست کارتر گلس تشکیل داد تا اصلاحات بانکی جدید را بررسی کند. گلس با کمک هنری پارکر ویلیس، استاد دانشگاه واشینگتن و لی، طرحی ارائه داد که شباهتهایی به طرح آلدرریچ داشت اما تغییرات مهمی نیز داشت.
در حالی که آلدرریچ نهاد مرکزی پیشنهاد میداد، طرح گلس بر ایجاد بانکهای منطقهای متعدد تأکید داشت. گلس حتی خواهان 20 بانک منطقهای بود و معتقد بود با توجه به وسعت و تنوع آمریکا، وجود یک بانک مرکزی واحد نه منطقی است و نه کارآمد.
امضای قانون فدرال رزرو و تأسیس بانک مرکزی آمریکا
با این حال، رئیسجمهور ویلسون معتقد بود که بدون یک نهاد نظارتی مرکزی، طرح پذیرفته نمیشود. بنابراین، «هیئت فدرال رزرو» در طرح گنجانده شد و اعضای آن بهطور کامل توسط رئیسجمهور منصوب میشدند. برای مشارکت بانکداران نیز «شورای مشورتی فدرال» با 12 عضو بانکی ایجاد شد تا بهطور دورهای با هیئت فدرال رزرو مشورت کنند.
در سنا، طرح سناتور رابرت اوون از اوکلاهما اصلاحاتی شامل محدود کردن تعداد بانکهای ذخیره به 12 و تغییر ساختار سرمایه و ذخیره به سود بانکهای کوچک اعمال نمود. نهایتاً اختلافات جزئی میان طرح مجلس و سنا در کمیسیون حل شد. تعداد بانکهای ذخیره بین 8 تا 12 تعیین شد و ساختار هیئت فدرال رزرو و دورههای 10 ساله برای اعضا تصویب شد تا هیچ رئیسجمهوری طی دو دوره نتواند همه اعضا را منصوب کند.
در نهایت، قانون فدرال رزرو در تاریخ 23 دسامبر 1913 توسط رئیسجمهور وودرو ویلسون امضا شد و بانک مرکزی آمریکا رسماً تأسیس گردید. این قانون نقطه عطفی در تاریخ اقتصاد آمریکا به شمار میرود و پایان وابستگی کشور به بانکداران خصوصی در بحرانهای مالی بود.
تأثیرات بلندمدت قانون فدرال رزرو بر اقتصاد آمریکا
امضای قانون فدرال رزرو زمینهساز مدیریت نوین سیاستهای پولی و بانکی شد. این قانون، آمریکا را از تکیه صرف به بانکداران خصوصی نجات داد و ساختاری پیچیده و پیشرفته ایجاد کرد که امروز یکی از ستونهای اصلی اقتصاد جهان است.
از آن زمان تاکنون، قانون فدرال رزرو بارها اصلاح شده اما اساس آن پابرجا مانده است. اهمیت این قانون در تحلیل تاریخی و سیاستگذاری مالی امروز آمریکا همچنان غیرقابل انکار است. این قانون، میراثی است که از دل بحرانها برآمد و توانست کشور را وارد دورهای از ثبات و پیشرفت اقتصادی کند.
بنابراین، چه در تاریخ و چه در تحلیل مدرن اقتصاد، قانون فدرال رزرو نقطه عطف کلیدی و الگویی برای مدیریت بحرانها و بانک مرکزی مدرن به شمار میآید.
منابع خارجی
گلس، کارتر. یک ماجراجویی در مالیه سازنده. نیویورک: دابلدی، پیج و شرکت، ۱۹۲۷. موجود در FRASER.
با اقتباس از: تاد، تیم. «قانون فدرال رزرو.» در تعادل قدرت: مبارزه سیاسی برای یک بانک مرکزی مستقل، ۱۷۹۰ تا امروز، صفحات ۹-۱۵. کانزاسسیتی: بانک فدرال رزرو کانزاسسیتی، ۲۰۱۲. موجود به صورت آنلاین.
اگر به تاریخ اقتصاد آمریکا در بازه ی زمانی “پیش از تشکیل فد” علاقه مند هستید، این بخش را مطالعه کنید.
